ICT Media
BM Genel Sekreteri’nin Kişisel Temsilcisi Maria Angela Holguín’in hazırlamakta olduğu “Stratejik Anlaşma” belgesi, Kıbrıs meselesinde yeni bir dönüm noktası değil, eski hataların daha rafine edilmiş bir versiyonudur. Bu belge, Türkiye ve KKTC’ye karşı açık bir emrivaki girişimidir. Holguín’in planını okuduğunuzda, 2004 Annan Planı’ndan Crans-Montana’daki tavizlere uzanan o tehlikeli yolun yeni bir halkasıyla karşı karşıya olduğumuzu net şekilde görüyorsunuz.
Bu planı kabul etmek, Kıbrıs Türkü’nün egemenlik mücadelesini 50 yıldan fazla bir süre heba etmek, Türkiye’nin Doğu Akdeniz’deki stratejik çıkarlarını riske atmak ve Türk Dünyası’nın Akdeniz’deki en önemli köprüsünü kaybetmek anlamına gelir.
BM’nin Dayatma Girişimi ve “Gevşek Federasyon” Tuzağı
Holguín’in önerdiği model, “Very very loose federation” (çok çok gevşek federasyon) olarak tanımlanıyor. Ancak bu tanım aldatıcıdır. Ortaklık yapısı ne klasik federasyon ne de konfederasyon olacakmış; “kendine özgü” bir yapı kurulacak. Türkler baktığında konfederasyon, Rumlar baktığında federasyon görecek.
Kuzey ve Güney’deki iki mevcut yönetim büyük ölçüde varlığını sürdürecek gibi görünse de yetkilerin aslan payı merkezi devlete veriliyor. Dışişleri, savunma, ekonomi ve ortak Merkez Bankası merkezi devletin elinde olacak. Rum tarafının ısrarıyla İçişleri’nin de merkeziyetçi yapıya bağlanması isteniyor. Ortak Başkanlık Konseyi’nde Rum lider başkan, Türk lider yardımcısı olacak; dönüşümlü başkanlık sistemi getirilecek. Daha sonra iki taraftan 10’ar milletvekiliyle sınırlı yetkili ortak parlamento ve Türk-Rum adli olaylarına bakacak ortak mahkeme kurulacak.
Bu yapı, Kıbrıs Türkü’nü fiilen azınlık konumuna düşürecek, Türkiye’nin garantörlük haklarını erozyona uğratacak ve adanın geleceğini Rumların insafına bırakacaktır.
Milli Politikamızın Kırmızı Çizgileri
27-29 Nisan 2021 tarihinde BM’ye resmen ilettiğimiz milli politikamız son derece açıktır:
KKTC’nin egemen eşitliği ve eşit uluslararası statüsü BM Güvenlik Konseyi tarafından teyit ve tescil edilmeden, KKTC üzerindeki ambargo ve izolasyonlar kalkmadan özüne yönelik hiçbir müzakereye girmemeliyiz.
Holguín’in planı ise tam tersini dayatıyor. Görev süresi yakında dolacak olan Genel Sekreter António Guterres üzerinden Türkiye’ye ve KKTC’ye baskı yapılıyor. Hatırlatalım: Türkiye, 12 Mart 2026’da Guterres’e “Atatürk Uluslararası Barış Ödülü” verdi. Şimdi aynı şahıs üzerinden BM’nin bize plan dayatma hakkı ve yetkisi yoktur.
Toprak, Mülkiyet ve Geçiş Döneminin Tehlikeleri
Planın en kritik bölümleri F ve G maddelerinde gizleniyor:
• Mülkiyette geçmiş yakınlaşmalar, toprak konusunda ise Crans-Montana öncesi tartışmalar ve Akıncı döneminde verilen taviz haritası esas alınacak.
• Güzelyurt ve Maraş Rum tarafına bırakılacak.
• 2 yıllık geçiş döneminde hemen hayata geçirilecek unsurlar arasında KKTC ile doğrudan ticaret, doğrudan uçuşlar, KKTC limanlarının uluslararası ticarete açılması, Türkiye’nin deniz-hava limanlarını ve hava sahasını Rum uçak ve gemilerine açması yer alıyor.
• Maraş’ın Rum tarafına devri süreci de derhal başlayacak.
Referandumda Rumlar “Hayır” dese bile bu ekonomik ve siyasi açılımlar geri alınmayacak. Yani bir kez daha “ya kabul edin ya da masadan boş dönmeyin” tuzağı kuruluyor. Bu yaklaşım, Kıbrıs Türkü’nün elindeki en önemli kozları peşinen teslim etmek demektir.
Kürşad Zorlu’nun Stratejik Vizyonu
Tam da bu kritik süreçte AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Sayın Kürşad Zorlu’nun ortaya koyduğu yaklaşım, yol gösterici niteliktedir:
“KKTC’yi başta Türk dünyası olmak üzere bütün dünyaya yeniden anlatalım. Türkiye ve Kıbrıs Türklüğü olmaksızın bu coğrafyada yazılan hiçbir senaryonun uygulamaya geçme şansı yoktur.”
Bu sözler, meselenin sadece Kıbrıs’la sınırlı olmadığını, Türk milletinin tamamının ve Türk Dünyası’nın ortak geleceğiyle doğrudan bağlantılı olduğunu vurgulamaktadır. KKTC, Doğu Akdeniz’de bir Türk yurdu olarak varlığını sürdürmektedir. Onun statüsünün güçlenmesi, Türkiye’nin güvenlik ve enerji çıkarlarını doğrudan güçlendirir.
Ne Yapmalıyız? Milli Duruş Zamanı
5+1 konferansına katılmayı düşünüyorsak bile Holguín’in bu metnini asla müzakere etmemeliyiz. Katılımın kendisi bile bu planı meşrulaştırma riski taşır. Aksi takdirde tarih bize “Kıbrıs’ı kaybettik” diye yazacaktır.
Artık zaman, “çözüm” diye Rum ve BM’nin dayatmalarına teslim olma zamanı değildir. Zaman, KKTC’nin egemen eşitliğini Türk Devletleri Teşkilatı’nda, İslam İşbirliği Teşkilatı’nda ve tüm uluslararası platformlarda güçlü şekilde anlatma, ambargoları fiilen delen ekonomik ve siyasi ilişkileri çoğaltma, Türk dünyasıyla entegrasyonu derinleştirme zamanıdır.
Sonuç olarak:
Holguín’in hazırladığı stratejik anlaşma belgesi çöp sepetine atılmalı, milli politikamız masaya konulmalıdır.
Kıbrıs Türkü yalnız değildir. Türkiye dimdik arkasındadır. Ancak bu destek, tavizle değil, kararlı ve onurlu bir duruşla anlam kazanır.
KKTC varsa Türkiye vardır. KKTC kazanırsa Türk dünyası kazanır.
Bu gerçek, hiçbir “gevşek federasyon” oyununa kurban edilemez.
